Community Forum Kenniscentrum
Bekijk berichten per thema:
Home » categorie Nieuws » artikel

De zorg-au-pair maakt iedereen gelukkig

23 Reacties

Jonge vrouw legt hand op schouder oudere dameHet fenomeen zorg-au-pair rukt op in Nederland. Gediplomeerde vrouwen uit Oost-Europa (meestal Slowakije) komen hier drie maanden intern een thuiswonende oudere of een echtpaar verzorgen en gaan dan weer naar huis. Zij worden afgelost door een landgenote en komen na ongeveer twee maanden weer terug bij “hun” familie. Bij calamiteiten van de au-pair, springt een Nederlandse collega tijdelijk in.

Dat is de 24-uurs thuiszorg door een au pair in een notendop. De kosten zijn ongeveer een kwart van wat dat zou kosten als het door Nederlandse organisaties zou worden uitgevoerd. Een win-win situatie voor iedereen: de oudere(n), de werkende au pair en het budget van de gezondheidszorg. De zorg-au-pair wordt doorgaans geheel uit het pgb betaald, een enkele uitzondering daargelaten.

Tot nog toe nemen de Oost-Europese vrouwen geen banen van Nederlandse verzorgenden in, omdat het intern wonen en werken hier nog niet echt is aangeslagen. De vakbond piept wel dat dat op den duur banen zal gaan kosten, maar dat valt nog maar af te wachten.

Uit artikelen in diverse kranten blijkt dat de zorgvragers intens gelukkig zijn dat ze thuis kunnen wonen, zonder constant hun familie en vrienden te belasten. Ze doen zoveel mogelijk zelf, hebben de regie over hun eigen leven en voelen zich stukken minder “ziek” dan dat ze in een verpleeghuis zouden moeten wonen. De verstandhouding met de twee vaste au pairs is prima, en als dat niet zo zou zijn, kan er worden gewisseld.

Bij het lezen over dit succesverhaal bekruipt mij weer dat kriebelige gevoel van: waarom kan dat niet gewoon hier in Nederland worden afgehandeld? Waarom moeten daar vrouwen uit Oost-Europa voor worden ingeschakeld? Kunnen Nederlandse verzorgenden deze job niet aan? Week op, week af bijvoorbeeld? De Oost-Europese vrouwen werken keurig 40 uur per week, ook al zijn ze intern. Niks mis mee…

De au pair dames kosten ongeveer €2.700 per maand. Daarvan gaat natuurlijk een deel naar de organisatie die deze zorg regelt. Die moet tenslotte ook goed draaien. Laat ze met €2.000 bruto naar huis gaan… Dat is minder dan dat onze verzorgenden verdienen, toegegeven. Het salaris van een verzorgende-IG kan oplopen tot €2.700 exclusief vakantietoeslag en eindejaarsuitkering (2015).

Maar het is een stuk minder dan de €10.000 die 24-uurs zorg nu kost, zoveel weet ik wel. Wat is er op tegen om deze vorm van verzorging eens goed onder de loep te nemen en te kijken wat je met dat gat tussen €2.700 en €10.000 kunt winnen? Ik bestier geen grote budgets, maar mijn gezonde verstand zegt me dat hier winst moet liggen. Evenzeer voor al die mensen in de zorg die graag wat minder zouden willen werken, of zelfs half time.

Natuurlijk zijn er gradaties van zorg, met medische handelingen, wondverzorging en dergelijke. De au pairs leveren de basis thuiszorg en doen ook nog gezellige dingen met de zorgvrager, waar een “gewone” thuiszorgende absoluut geen tijd voor heeft, want die rent alweer de deur uit. Een bezoekje aan vrienden, familie, een uitstapje of wat winkelen? No way!

Voor de extra handelingen komen deskundige mensen speciaal langs. Zitten we nog lang niet aan die €10.000 die nu wordt begroot! Als we dit ‘model’ nu eens ‘op zijn Nederlands’ bekijken, zou dat dan niet heel leuk (voor de ouderen) en bezuinigend (voor ons allemaal) kunnen zijn? Dames, heren, politici, ambtenaren…?

About Elisabeth Taverne

Elisabeth is vaste redacteur van de Nationale Hulpgids. Ze schrijft over dingen die haar opvallen in de (gezondheids)zorg en onderwerpen die daar in brede zin aan zijn gerelateerd.

23 Reacties »

  • José zei:

    Het zou inderdaad een mogelijkheid zijn de zorg binnen Nederland te houden. Dit idee is volgens mij niet helemaal nieuw. Maar willen de mensen hier wel intern?Dat is denk ik het probleem hier. Verder zou het heel interessant zijn om te overwegen als je zonder werk zou komen te zitten. Nemen ze ook de huishoudelijke zorg over?

  • cora zei:

    Kan me niet voorstellen dat er in Nederland veel zorgverleners zijn die intern willen wonen, zij hebben immers zelf een huis en eventueel partner en kinderen.
    De zorgverleensters uit Oost Europa zullen hier eerder toe bereidt zijn aangezien ze hier geen huis en meestal ook geen partner hebben.
    En wat ik me ook af vraag, hoe communiceren hulpvrager en hulpverleenster met elkaar??Kan me niet voorstellen dat de OostEuropese vrouwen Nederlands spreken! En als ik dan lees hoeveel een bemiddelingsbureau eraan verdient dan komen bij mij de woorden uitbuiting en verdringing van Nederlandse zorgverleners op.

  • Sonja zei:

    Ik heb vanochtend nog met de belastingdienst gesproken over mijn VAR WUO probleem.. Deze vertelde mij juist dat het in Nederland helemaal niet mag om 24 uur achter elkaar te werken en zeker geen dagen lang! Hij weet dat de bemiddelingsbureau’s hiermee over de schreef gaan. De bureau’s zeggen ons dat ze alleen 24u zorg met ZZP-ers kunnen doen, dat is dus ook niet waar! Het is ARBO technisch niet toegestaan.

    IK zou deze vorm van zorgverlening wel willen doen, paar dagen op, paar dagen af.

    Hartelijke groet en blijf moedig allemaal!

  • Cathy zei:

    Heeft iemand zich al afgevraagd of die oudere dat wel leuk vindt ???
    Hoe lief die meiden zijn hoor, daar zal het niet aan liggen.
    De taal, de beleving van je eigen land enz. Bejaardenhuis, nog altijd de beste optie.

  • elske zei:

    Ik vind dat deze dames de banen innemen van mensen die in Nederland een opleiding hebben genoten.
    De ouderen hebben inderdaad vaak een taal barrière en daarom vind ik het eigenlijk schandalig dat dit kan en mag?? Je zult maar oud en hulp behoevend zijn en dan komt er een persoon uit het goedkope oostblok om jou te verzorgen, ten eerste zij komt helemaal in en aan jou prive zaken. Helemaal in huis. er is geen goed contact door de taal mogelijk. Ik heb het zelf gezien en vind dat dit niet moet mogen kunnen. Laat ze gewoon professionel mensen hier naar toe laten gaan. Alles draait om geld naar de menselijkheid wordt niet gekeken. Verplaats je is in een hulpbehoevende persoon ipv $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

  • Erika zei:

    Ik heb 2 1/2 jaar als ZZP-er in de 24 uurs zorg gewerkt. Vaak ook 48 uur achtereen. Prachtig werk! Ik kon de mensen echt aandacht geven, wat de cliënt en mijzelf te goede kwam.
    Door het hele VAR-verhaal bij de belastingdienst ben ik mijn werk kwijt geraakt. Vervolgens zijn door de verzekeringsmaatschappijen de opleidingseisen opgeschroefd, waardoor ik vaak niet meer voldoe. En aangezien de zorg veelal bij terminale mensen wordt ingezet en wel in een late fase, werden de nachten steeds vaker slapeloos.
    Ik werkte regelmatig 48 uur, dat was heel goed te combineren met mijn gezin. Als ZZP-er had ik wel alle risico’s, bijscholingskosten, administratie etc. Als ik dit zo lees dan voel ik dat ik dit best heel graag zou willen, maar dan voor 48 uur indien ik ook op een redelijke nachtrust kan rekenen. De mensen waar ik werkte vonden dit een heel prettige vorm van zorg. Indien gewenst trok ik me terug en was ik toch altijd paraat. Ik vind het moeilijk om te lezen, dat ik niet meer de mogelijkheid heb dit te doen, terwijl mensen vanuit het buitenland speciaal hiervoor naar toekomen.
    Wat zit de wereld toch raar in elkaar.

  • Gerda de Kort zei:

    Spreken die Oostblokdames ook Nederlands? of moeten de oudjes zich met gebarentaal behelpen?
    Ook denk ik dat er wel wat nadelen aan zitten.
    Het lijkt mij dat de Oostblokdames ook wel wat privacy nodig hebben, ze zullen echt niet 24 uur per dag beschikbaar zijn.
    Willen ze geen tv kijken (maar waarschijnlijk geen Nederlandse zender) Hoe zit het met de kosten van de inwoning? Reken maar dat de energie en telefoon rekening ook wat hoger uit zal vallen. Betalen ze hun eigen maaltijden?
    En je maakt mij niet wijs dat ze 2 maanden lang niet uit gaan, bezoek ontvangen of iets voor zichzelf willen doen.
    Als het loon dat ze betaald krijgen inderdaad € 2000,00 is (waarschijnlijk strijkt het bemiddelinsburo wel wat meer op…) dan is dat € 500,00 per week en €70,00 per dag ongeveer?
    Is er iemand die dat redelijk vind?
    Het lijkt mij geen ideale oplossing.

  • Cailin zei:

    Wat mij aan dit verhaal opvalt, is dat er vanuit het financiële plaatje wordt geredeneerd en dat de zorgvrager secundair is. Ik als PGB houder moet er niet aan denken dat er 24u per dag iemand bij mij in huis is. Ik heb veel zorg nodig, maar het idee van nog meer privacy inleveren dan, ik nu al doe stat mij totaal niet aan.

    Bovendien zijn er waarschijnlijk ook nog eens legio mensen die dan niet met hun zorg au-pair kunnen communiceren, omdat ze niet of moeizaam Engels spreken. Dit lijkt me toch niet geheel onbelangrijk.

    En ten slotte zou ik ook niet weten in mijn huis, waar ik mijn zorg au-pair zou moeten laten slapen, onze Nederlandse huizen, zijn vaak niet uitgerust om mensen intern te laten wonen, waardoor de verzorgende ook geen privacy heeft.

    Wat mij betreft dus geen win win.

  • sonja zei:

    Het lijkt mij oneerlijke concurrentie. Met de open grenzen vervaagd van alles. Ik vind de 24u zorg een fijne manier van zorg. Ben het met Erika eens.Wat mij zeer bevreemd is dat wij ons aan de nederlands ARBO moeten houden, de buitenlandse AU Pair niet?? Weer een verzinsel van de bemidelingsbureau’s om onder de regelgeving uit te komen?

  • nicoline zei:

    Als zzp’er bij ouderen heb ik wel degelijk tijd voor leuke dingen! Een fotoboek doorkijken, koffie drinken, samen eten, naar familie, naar buiten, samen bewegen.. of een dagje uit met verzorging.
    De uren die klanten willen worden netjes betaald. Als het nodig is kunnen mijn klanten bellen en ik ben er, in samenwerking met o.a. mantelzorgers.
    De rest van de tijd heeft de oudere zijn privacy. Eenzaam in de avonduren? Een belschema bied uitkomst. Volgens mij is deze optie nog steeds het goedkoopst.

  • Jetty zei:

    Bij een au-pair denk ik aan een jonge meid, net van school, die bij een jong gezin gaat werken en op de kinderen past. De bedoeling is dat zij de taal leert en de cultuur van het land leert kennen. Veel vrije tijd, lekker ‘s avonds met andere au-pairs op stap, enzovoort.

    Bovengeschetste is een heel ander verhaal. Het gaat hier niet om au-pairs maar om werknemers met een opleiding, die 24 uur per dag klaar moeten staan voor de oudere. Hoezo 40 uur per week? Als dat het geval zou zijn, dan zou het met gewone thuiszorg ook op te vangen zijn en zou een budget van 3000 euro volstaan. Nee, deze ouderen hebben 24-uurs-zorg nodig. Je bent dan meestal niet 24 uur per dag “echt aan het werk” maar wel voortdurend beschikbaar en je houdt de oudere de hele dag gezelschap. Je hebt meestal geen ongestoorde nachten enzovoort. Is dat geen werk? 70 euro per dag en nacht is dan echt een te laag bedrag naar Nederlandse maatstaven.

    Ik vraag me af of dit allemaal wel legaal is.

  • sonja zei:

    er zijn bemiddelingsbureau’s die er alles aan doen om onder de regels uit te komen. Zij noemen het bemiddelingstarief nu “administratiekosten”, zo zeggen zij met een knipoog naar mij tijdens een gesprek. Dit wordt in gang gezet en het duurt een lange tijd voordat de belastingdienst/regering plotseling wakker wordt.. Of er moeten eerst ongelukken gebeuren!! dan gaan we opnieuw een stille tocht lopen..

  • Florentine zei:

    Ik herken je verhaal sonja. De controle op dit soort bureaus is ver te zoeken. Voor wat betreft de buitenlandse au pair collegaas: de bureaus huren hen in om zelf meer over te houden. Die collegaas werken gewoon onder het tarief en dus kassa. Mij is een bureau bekend dat inmiddels 22 procent aan bemiddelingskosten berekend aan de zorgverleners. Dat betalen de zorgverleners zelf ah bemiddelingsbureau aan het eind van de maand. Want het valt niet te declareren bij de zorgvrager, dat wordt nl gecontroleerd. En pgb gecertificeerd hoor! Ook zij gaan nu met buitenlandse collegaas in zee. Nog meer winst dus te maken!

  • Cailin zei:

    Het beste zou zijn om allemaal, zorgverleners en zorgvragers niet meer in zee te gaan met BM bureau’s. Ik gebruik zelf als PGB houder geen BM bureau’s, omdat dit ten koste gaat van mijn eigen regie, ik vind ze daarnaast super ondoorzichtig. Wat dat betreft staan er ook zat voorbeelden van deze ondoorzichtigheid.

    Ik zoek mijn zorgverleners gewoon via advertenties, als zorgverleners dit ook weer zelf gaan doen. Is het spel voor de BM bureau’s uit!

  • Florentine zei:

    Helemaal met je eens cailin. Ik werk nu samen met een klupje van acht verzorgenden en verpleegkundigen buiten een bemiddelingsbureau om. Ik maak maandelijks het rooster. We overleggen iedere ochtend even via de ” zusterapp” , we zorgen allemaal zelf voor een zorgovereenkomst svb en factureren allen zelf. Dat werkt perfect!

  • Marja zei:

    Veel haken en ogen.
    Ik heb een dergelijk bemiddelingsbureau hier laten komen. Het leek mij ook een ideale oplossing voor ons, als inwonende dochter met een 24 uurs zorg voor dementerende moeder, een stuk ontlasting te krijgen door middel van een au pair. We hebben elke ochtend een zorgverlener (vast team/vaste dagen)die haar douched en aankleed en controle heeft over innemen medicijnen. Dit is met een uur gebeurt, dan blijft er nog 23 uur per dag voor mij over.
    Dus wij in gesprek, ook na het gesprek leek het me een goed idee, ik had zelf wel wat wensen, 4 weken werken, 2 weken vrij.
    En iemand ouder dan 40 en geen schoolgaande kinderen meer had.
    Er werden een aantal mensen voorgesteld, ook mensen onder de 40, ook mensen met schoolgaande kinderen. Geen van allen spreken Nederlands, soms beetje Engels en Duits. Ze kenden wel de basisbegrippen in Nederlands.
    Er zat een enkele dame bij met geringe verzorgingsopleiding (basis) en wat dat is in het thuisland geen idee.
    De kosten zouden idd zo rond de € 2700,- zijn, we moesten iets meer reiskosten betalen vanwege 4/2.
    Zelf krijgen ze in het thuisland het Nederlandse minimumloon (netto)
    per 1-1-15 €1299,22. In Nederland worden er geen premies afgedragen (geen recht op ziektewet of wat dan ook maar)Het bemiddelingsbureau in het thuisland krijgt een vergoeding, de sociale lasten worden in het thuisland betaald (ca €100,-) en het bemiddelingsbureau in Nederland moet er behoorlijk aan verdienen (hoge overheadkosten, dure kantoren).
    Toen ik dit na het intake gesprek allemaal had uitgezocht, had ik toch een gevoel van uitbuiting. En ja voor deze dames is het 5 maandsalarissen in een maand, in vergelijking met hun thuisland.
    Ze hebben 2 dagen per week vrij (40 urige werkweek)en in hun vrije tijd kunnen ze uiteraard doen wat ze willen. Als er echt 24 uurs zorg geleverd moet worden zoals bij ons en de betreffende zorgvrager woont alleen, moeten er 2 of 3 dames ingezet worden & gediplomeerd Nederlandse zorgverleners voor bv wondverzorging, douchen, controle medicijnen enz. Een week bestaat nog steeds uit 7 dagen en 168 uur. Met 3 dames, dus 3 x 2700,– kom je aan de 120 uur en een kostenplaatje van €8100,– en de uren van de gediplomeerden. Dus hoezo goedkoop?
    Wat me heel erg stoorde aan het bemiddelingsbureau, dat ze afspraken niet nakwamen, en de dames als een soort handelswaar zien. Er werd maar gepusht dat we binnen een paar dagen hulp hadden als ik maar even zei welke dames we wilde. Ik heb dit bureau dan ook meegedeeld en afgezien van hun “diensten”.
    We hebben nu 1 nacht per week een slaapwacht, die er ‘s nacht uitgaat om te helpen en 2 middagen iemand die op haar past. En incidenteel een oppas ‘s avonds, als ik echt ergens heen wil. Dit alles kan ik uit de PGB betalen en dat is bij lange na geen €10.000,- per maand. En op de huishoudelijk hulp na zijn het verzorgenden/verpleegsters met diploma’s.
    Me vergevorderde dementerende moeder is er blij mee en het geeft mij iets meer rust.
    Dus voor ons geen buitenlandse au pair

  • Marja zei:

    Reactie op Jetty,

    € 70,- is een lachertje. Ik heb een aantal jaren voor Handen in Huis als vrijwilligster respijtzorg verleend aan zorgvragers, zodat de mantelzorgers ontlast kunnen worden. Dit is minimaal 3 etmalen achtereen, maar ook wel een week, 2 weken. Afhankelijk van de vraag.
    De zorgverleners die er normaal komen, komen dan ook. Je vervangt de mantelzorger. Het eerste jaar was de vergoeding voor de vrijwilligster € 42,50 per 24 uur, het 2de jaar € 52,50 per 24 uur. En als je meer dan € 150,- per maand of € 1500,– per jaar “verdiende” moest je er gewoon belasting over betalen. Ik deed dit vrijwilligers werk dan ook niet voor de verdiensten. Als ik nu zelf een weekje per jaar respijtzorg heb, komt er een vriendin als oppas en zet ik de verzorgenden meer uren in. De oppas krijgt een dagvergoeding van € 75,–netto. En ook wij zoeken de hulpverleners via bv deze site de hulpgids en advertentie in een regionaal huis aan huisblad. Via deze site heb ik de slaapwachten en een verzorgster. De bemiddelingsbureaus zijn verijdelde uitzendbureaus. Niks mis mee als je tijdelijk vervanging zoekt, maar voor medewerkers die je graag lang wilt houden, niet doen.

  • Sas zei:

    Ik zou er toch echt niet aan moeten denken, dat er wildvreemde mensen uit het oostblok bij mij in huis wonen,ook geen nederlanders trouwens. Dan voel je je een wildvreemde in eigen huis.
    Als het zover is dan geef mij maar een pilletje, maar geen au pair in mijn huis.

  • Malva Schalek zei:

    24 uur zorg is nodig en geweldige.

    Ik ben een voorstaande.

    Geef mensen van Nederland ook de kans.

    Ik meld mijzelf aan.

  • G. Janssen zei:

    Hierover had ik vorige jaar een bericht op face book gezet. Wij betalen met ons allen de PGB. We maken het mogelijk zorg thuis te ontvangen. Vervolgens komen goedkope zorgverlener uit het buitenland en nemen de zorg over. Het geld gaat mee naar het buitenland en wordt niet teruggepompt in ons economie. Geen win – win situatie. Willen we dit?
    Uitbuiterij? Ik kan me niet voorstellen dat zij het leuk vinden om zolang van huis te zijn. Dit is vaak betere noodzaak. Misbruik net als in de kwekerijen.

  • Fred van der Heiden zei:

    Beste mensen,

    Ik ben een invalide man van tegen de tachtig jaar ( mis linkerbeen boven de knie. Mijn echtgenote heeft COPD nr.4 en dat betekent dat zij momenteel compleet bedlegerig is. Zij heeft morfine pleisters en gebruikt regelmatig oxazepan waardoor zij soms hallucineerd maar in ieder geval vrij van pijn is. Zij slaapt meestal eet steeeds minder en haar dagen zijn geteld.

    Ik ben in zee gegaan met een 24 uurs organisatie vanuit Polen en krijg elke twee maanden een andere verzorgster. De prijs ligt binnen haar PGB budget en wij zijn alle drie stikgelukkig onder de gegeven situatie dat dit allemaal zo mogelijk is. Ik zit echter per dag wel twee uren aan de administratie om een en ander betaald te krijgen maar ja, papier is geduldig. Desnoods kan ik dit zelf nog wel een jaar lang betalen maar volgens mij zijn wij door toch tegen verzekerd ?

    Ik voel mij niet alleen Nederlander maar soms meer nog Europeaan. Ik sta een verenigd Europa voor zonder grenzen; dat betekent dat e.e.a. in deze situatie ten goed komt van Polen dus wij helpen hen. Haar verzorgster ontvangt na twee maanden het dubbele inkomen in Polen dan wat zij aldaar verdient in een ziekenhuis en daarbuiten krijgt zij kost en inwoning. Laat de regering eerst eens kijken naar de kwaliteit van diverse thuiszorgonganisaties in eigen land VOORDAT zij met het vingertje naar het buitenland wijzen. Per maand krijgt zij ruim € 1000 en in een zieknhuis in Polen iets meer dan € 500. Tot nu toe moet zij soms uit bed in de nacht maar dan kan zij in de morgen wat langer blijven liggen en neem ik een deel van haar taak over. In de middag kan zij gaan wandelen of fietsen en als Emma zo nu en dan opgenomen wordt in een ziekenuis dan laat ik haar Nederland zien.

    Ik vind het verschrikkelijk hoe er soms gedacht wordt over mensen uit het Oosten. Hun gedrag is meestal beter dan die van ons en zij zijn goudeerlijk. Zij zijn vreselijk lief voor Emma maar dat zal je ook wel hebben bij Nederlandse zusters alleen hebben zij door dit vreselijke systeem meestal geen tijd om lief te zijn.

    Wat voor instelling heb je zelf nodig om hier een succes van te maken.

    1. Ik heb geen extra kamer dus heb ik de grote woonkamer d.m.v. een houten wandje en een deur.De ruimte is 2.70 x 2.80 meter en dat is zat. Een paar kasten leeggeruimd, een tafel een open kapstok en een bed maken de kamer compleet. Natuurljk moet je tegenwoordig wifi hebben. Een raam wat open kan is natuurlijk ook nodig. De totale oppervlakte van ons flatje is slechts 60 m2.

    2.De Nederlandse vertegenwoordigers van die bureaus moeten echter WEL beseffen dat de rekeningen compleet in het Nederlands gesteld dienen te worden. Zij krijgen door die bureaus betaald maar willen die zaken met Nederland doen dan hebben zij zich te houden aan de Nederlandse maatstaven. Het “grappige ” is dat zij geen informatie krijgen van het zorgkantoor maar dat IK, als zaakwaarnemer voor hen informatie moet inwinnen. Nu is dat niet zo erg want ik krijg weer alle medewerking van hen etc.etc.

    3. Je moet een aardige mensenkennis hebben .

    4. Kennis van de engelse en/of de Duitse taal is zeer aan te bevelen.

    5. Flexibel in alle opzichten zijn: in de avond zitten wij soms gezellig samen een Engelse film te kijken.

    Ik kijk nog even jullie epistels na en reageer hier op :

    1. Als de Polen weer meer geld krijgen en die in hun economie pompen dan wordt Polen een groter afzetgebied dus dat is ook voor onze economie gunstig.

    2.Sas : zet je oogpleppen eens af.

    3.Marja. Wij behouden zo veel mogelijk onze vaste verzorgster; zij gaat soms maar een paar weken naar Polen en komt dan terug . Die mogelijkheid is er dus.

    4 Halina werkt nooit meer dan 6 uren per dag en dat 7 dagen lang.

    5. Het kost mij geen tijd, nee het geeft mij tijd; nu kan ik rustig naar mijn fysio en zweemen gaan om maar even een voorbeeld te noemen.

    6.Privacy ? Ik kan dat woord bijna niet meer horen. O.a. daardoor komt dat “electronische patientenregister” niet van de grond. Je moet wel een half uur lang alles uitleggen aan een ziekenhuis of een dokter terwijl de patient ligt te lijden.

    Ten slotte : Ik hen Emma op 23 september uit dat zorgcentrum gehaald. Zij zat met haar 74 jaar tussen 95 plussers die met een hijskraan uit bed getild werden. Zij vloog tegen de muur op. Ik WILDE niet in het PGB maar een ander alternatief was er niet; het voelde alsof wij op straat geschopt werden: ” zoek het maar even lekker zelf uit”.

    Ik sluit af en wacht jullie reacties af.

  • pgb-er zei:

    ik meld mij ook aan

    maar word ik dan meteen op mijn aow gekort omdat er iemand in mijn huis verblijft die kost en inwoning geniet??

    waarmee ik niet meer alleen woon

    als dat zo ie val ik buiten de zorg au pair boot
    en velen met mij

  • Fred van der Heiden zei:

    Mijnheer,

    Dit heeft NIETS met uw AOW te maken. Doet u het via een buitenlands uitzendbureau dan krijgt u ongeveer elke twee maanden een ander en dan woont er officieel niemand bij u in. Dit kost circa € 1800 per maand met het voordeel dat indien zij ziek wordt vervangen wordt. U krijgt van het WMO een paar uren per week via de ZIN en die kunt u laten omzetten in een PGB en hiermede kunt u een stukje van dat bedrag dekken. Daar zit een eigen bijdrag aan vast dat berekent wordt op basis van het verzamelinkomen van twee jaren geleden en wordt geind door het CAK. Bent u min of meer gehandicapt dan krijgt u meer uren voor het huishouden per week. Bent u langdurig ziek dan kan het CIZ een zorgzwaartepakket voor u berekenen ne dat kan OOK omgezet worden van ZIN naar PGB. In ons geval dekt dat PGB ruimschoots de kosten namelijk € 43680.- op jaarbasis. voor een Poolse verpleegkundige. Daarnaast hebben wij circa € 3500.- op jaarbasis van het WMO voor huishoudhulp en dat kunnen wij gebruiken indien de verpleging te zwaar wordt om daarnaast het huishouden bij te houden.

    Ik denk indien u weinig mankeert eens moet gaan “shoppen” op bij voorbeeld Google. Ik heb daar geen ervaring mee maar ik vrwacht dat er talrijke lieve buitenlandse dames zich aanbieden om u te verzorgen.